Enzymen

Enzymen. Het woord heb ik vaak gehoord en gelezen, maar ik weet nog steeds niet wat het zijn, die enzymen, en ik wil dat voor nu ook graag zo laten, mede omdat het zo’n mysterieus woord is, maar ook omdat ik voorlopig genoeg heb aan dingen die ik wel een klein beetje begrijp zoals bacterieen, moleculen, microgolven, laagfrequente lange golven, satelieten, cyber-space, spam en cookies.

En wat luiheid kan soms ook een zegen zijn, want voor je het weet heb je een hoop overbodige ballast. Zoals de zin van zwarte gaten, of van de meestal veronderstelde oneindigheid van het Heelal, en te veel wetenschap van wat Bekende Nederlanders doen in hun vrije tijd.

Gedachten, gevoelens en herinneringen

Soms had hij gedachten die hij vijftig jaar geleden ook al had, toen hij nog lang niet volwassen was.
Precies dezelfde gedachten. Of zouden het eerder gevoelens zijn?
Het verschil is niet altijd even duidelijk.
En ze kunnen zich ook vermengen, die gedachten en gevoelens.
Zeker wanneer het vage gedachten en gevoelens zijn.

Is daar ook een woord voor? – Voor een vermenging van vage gedachten en gevoelens?

En de herinneringen, aan die vage gedachten en gevoelens, die zijn op zich al niet erg zuiver meer, na zoveel jaren. Dat komt enige duidelijkheid ook niet ten goede.

Nou, hoe dan ook, ik ben in vijftig jaar niet veel verder gekomen, dacht hij dan.
Maar ja, misschien is dat ook niet erg wenselijk, om daar verder in te komen.
Misschien zou het dan een enorme chaos worden, wanneer al je gedachten en gevoelens steeds zouden veranderen.
Je zou waarschijnlijk zelfs niet meer jezelf zijn.
Zo bezien vond hij het nu eigenlijk wel een prettige gedachte, dat hij in sommige dingen niet verder was gekomen, in vijftig jaar tijd.

Berend-Jan's Boekenparadijs

- Aafje Terpstra, welkom in de studio. Uw onlangs verschenen roman, "Brakman's Honger", waar ging die eigenlijk over ? Ik was totaal de weg kwijt.
- Eh... verlies, enneh, schuld. Ja, dat soort dingen.
- Het boek is nogal breedvoerig, en erg dik.
- De eerste versie was 87 pagina's, maar mijn uitgever zei dat het er 600 moesten worden.
- Omdat dikke boeken beter verkopen.
- Dat zei hij, ja.
- Misschien moet U een andere uitgever zoeken ?
- Nou, ik ben nu nog bezig met het vervolg op "Brakman's Honger". Dat wordt maar ongeveer 450 pagina's.
- En wat is het thema ?
- Onmacht.
- "Brakman's Onmacht" ?
- Ja, precies, dat is de titel.
- Okee. Bedankt.
- Graag gedaan. ... Eh, zal ik nog een liedje zingen ? Ik heb er gisteren ook een dansje bij ingestudeerd.

Mooie Meisjes, deel 4

"Waarom is het fijn om een mooi meisje te kussen ? Een mooi meisje kussen, daar ben ik meestal wel voor in. Ook al ze misschien wel drie of vier dagen niet gedoucht, en zijn haar tanden niet goed gepoetst.
Waarom heb ik nooit eens zin om een lelijk meisje te kussen ? Een schoon, verstandig meisje, met frisse adem...
Of een verse rode kool, of een mooi gebouw, met strakke, gladde muren...
- Momentje, even de telefoon aannemen. -
Goedemiddag, Belastingsdienst, met Groothof. Waarmee kan ik u van dienst zijn ?"

Kunstgeschiedenis voor beginners. De Barok.

De Barok is een bijzonder interessante periode uit de kunstgeschiedenis, maar er zijn ook andere bijzonder interessante periodes in de kunstgeschiedenis. Het is maar net waar je van houdt.
Algebra is trouwens ook erg interessant. Zeker indien je goed bent met cijfers.
Om de Barok te waarderen hoef je echter niet goed te zijn met cijfers. Helemaal niet nodig.
Wanneer je bijvoorbeeld heel erg van enorm veel versierseltjes en krullerige frutseltjes houdt, dan zit je bij de Barok al helemaal gebeiteld. Leuk toch ?

Vissen. (deel 3)

Het kijken naar vissen in een aquarium is vaak zeer rustgevend. Dat komt doordat vissen, vooral wanneer ze in een aquarium verblijven, bijna altijd diep in gedachten verzonken zijn, over de zin van het leven, en de eindigheid van hun universum. Je ziet dat ze rust nodig hebben, om goed na te kunnen denken, en daardoor wordt je dan, als beschouwer, vanzelf relaxed.

Mooie Meisjes, deel 3

Ze waren je eerder nog niet opgevallen, je wist niet dat ze bestonden, maar plotseling waren ze uit het niets verschenen. Op het schoolplein, en op de weide bij het zwembad: Mooie Meisjes.
En die dichtte je dan van alles toe. Dat ze heel erg intelligent, en extreem begripvol waren bijvoorbeeld. En dat ze heel veel wisten, over bijna alles. Omdat je dat wilde. Alleen maar mooi was niet genoeg. Ze moesten perfect zijn, in alle opzichten.
Geen wonder dus, dat je er geen één aan durfde te spreken, want je had ze perfect gemaakt.
Bovendien wist je, bijna zeker, dat ze óók je gedachten konden lezen.